ورود به سایت
نام کاربری:
رمزعبور :


 
پیوندها

در مورد فلوراید درمانی چه می دانید؟

فلوراید عنصری طبیعی است که از «فلورین» مشتق می‌شود. این ماده تقریبا در همه آب‌ها و خاک‌ها وجود دارد. به‌طوری که ۳/۰ گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن پوسته زمین را شامل می‌شود. بعضی غذاها مانند ماهی‌ها، تخم‌مرغ و چای نیز حاوی فلوراید هستند. در بعضی از کشورها فلوراید را به آب آشامیدنی اضافه می‌کنند و بسیاری خمیردندان‌ها و دهانشویه‌ها نیز حاوی این ماده هستند. در بعضی موارد هم قرص‌های فلوراید، برای کودکانی که فلوراید کافی از آب آشامیدنی دریافت نمی‌کنند، تجویز می‌شود.

 

چرا از فلوراید در دندان‌پزشکی استفاده می‌شود؟
لایه خارجی تاج دندان، «مینا» نام دارد که از کریستال‌های معدنی فشرده تشکیل شده‌است. مینا، هر روز مقادیری از مواد معدنی خود را از دست می‌دهد و دوباره به دست می‌آورد. به از دست دادن مواد معدنی «دمنیرالیزه‌شدن» و به دست‌آوردن مجدد مواد معدنی جدید، «رمنیرالیزه‌شدن» می‌گویند. این دو روند با هم متعادل هستند و باعث می‌شوند مینا استحکام خود را حفظ کند.
دمنیرالیزه شدن، به‌وسیله باکتری‌های پلاک دندانی انجام می‌شود. این باکتری‌ها، از قند موجود در دهان تغذیه و اسیدهایی تولیدمی‌کنند که کریستال‌های مینا را در خود حل می‌کند. (یعنی همان دمنیرالیزه شدن) اما روند رمنیرالیزه شدن که مواد معدنی‌ای مانند کلسیم و فلوراید انجام می‌دهند، مینا را دوباره بازسازی می‌کند

اگر مینا مواد معدنی خود را از دست بدهد و آن را دوباره به دست نیاورد، پوسیدگی دندانی اتفاق می‌افتد. فلوراید به رمنیرالیزه شدن مینا کمک و بلورهای آن را قوی‌تر و مقاوم‌تر می‌کند، به این ترتیب، مینای دندان مستحکم‌تر و در برابر پوسیدگی مقاوم می‌شود.

دندان‌ها، فلوراید را از ۲ راه جذب می‌کنند؛ از طریق غذاها یا قرص‌های فلوراید یا آب حاوی فلوراید. چنین فلورایدی وارد جریان خون می‌شود و به صورت جزیی از دندان‌ها درمی‌آید و آنها را محکم‌تر می‌کند. در این صورت، اسیدها، کمتر می‌توانند آن را تخریب کنند.
روش دیگر اثرگذاری فلوراید بر دندان‌ها، روش موضعی است. در این روش فلوراید مستقیم از دهان وارد دندان‌ها می‌شود. فلوراید درمانی در مطب (با ژل یا خمیر فلوراید)، استفاده از خمیردندان یا دهانشویه حاوی فلوراید و تماس دندان‌ها با آب حاوی فلوراید، از روش‌های موضعی هستند.


درمان‌های فلوراید در کودکان، معمولا در سنی که هنوز دندان‌‌های آنها در حال تکامل است، هر ۶ ماه یکبار در مطب انجام می‌شود. این فلوراید، حفاظت بیشتری در مقابل پوسیدگی ایجاد می‌کند. اگر دندان‌پزشک تشخیص دهد کودک، از آب یا غذا فلوراید کافی دریافت نمی‌کند، مکمل‌های فلوراید (به صورت قرص یا شربت) برای او تجویز می‌کند اما چنین درمانی هرگز نباید سرخود انجام شود.
برای انجام فلورایددرمانی، ابتدا لازم است دندان‌ها تمیز شوند. حتی اگر از دهانشویه‌ یا ژل فلوراید در منزل استفاده می‌شود، باید اول دندان‌ها را مسواک زد و نخ کشید.
غلظت فلورایدی که در مطب مورد استفاده قرار می‌گیرد، با فلورایدهای مصرفی در منزل متفاوت است و معمولا غلظت بالاتری دارد. دندان‌پزشک این فلوراید را (به صورت ژل یا خمیر)، روی دندان‌ها قرار می‌دهد و بعد از مدت کوتاهی، کار فلوراید درمانی، پایان می‌یابد. از آنجا که این ژل‌ها یا خمیرها، طعم‌های جالبی دارند، باید حتما به کودکان توصیه کرد آنها را قورت ندهند و آب دهان خود را خارج کنند. به علاوه بهتر است کودک تا نیم ساعت بعد، چیزی نخورد یا نیاشامد تا بهترین اثرگذاری انجام شود.
امروزه بیشتر خمیردندان‌ها حاوی فلوراید هستند بنابراین باید به کودکان توصیه کرد که هرگز آن را قورت ندهند. به‌خصوص اگر طعم خمیردندان برایشان جالب باشد، احتمال بیشتری دارد که آن را قورت بدهند. لازم است والدین فقط مقدار کمی خمیردندان (به قدر یک نخود) روی مسواک قرار دهند و هنگام مسواک‌زدن کودک خود بر وی نظارت داشته باشند تا آن را قورت ندهد. چون همین مقادیر کم نیز در درازمدت ممکن است برای سلامت آنها خطرساز شود. اگر قصد استفاده از قرص‌های فلوراید را دارید، حتما در مورد مصرف آن با دندان‌پزشک مشورت کنید و هرگز قرص‌های فلوراید را در دسترس کودکان قرار ندهید، چون موارد زیادی از مسمومیت با قرص‌های فلوراید در کودکان دیده شده‌است.

دکتر لیلا هاشمی


1:13PM 1391/10/11

 

 
منوی اصلی
جوابدهی آنلاین
اخبار داخلی آزمایشگاه
 مقالات علمی
طراحی و اجرا :گروه مهندسی پارمیس